Mulliri i Nazifit

 

Mulliri i Nazifit është një dëshmi e gjallë e trashëgimisë kulturore dhe bujqësore në fshatin Mirash të Kamenicës. Ai u ndërtua ndërmjet viteve 1928 dhe 1940 nga Ramadan Kamenica dhe djali i tij, Nazifi. Edhe sot, në vitin 2024, mulliri mbetet pronë e familjes Kamenica dhe administrohet nga Beqiri, nipi i Ramadanit.

Ky mulli ruan një arkitekturë tradicionale karakteristike për zonën, ndërsa gurët rrethorë për bluarjen e drithërave janë sjellë nga Mitrovica—një detaj që dëshmon për rëndësinë dhe kujdesin gjatë ndërtimit të tij. I vendosur në një kullotë pranë një përroi, afër shtëpive dhe stallave të familjes, mulliri ka qenë gjithmonë i lidhur ngushtë me jetën e përditshme rurale.

Gjatë gjithë historisë së tij, mulliri është përdorur kryesisht për bluarjen e misrit. Sipas Beqirit, i cili ka punuar aty që nga fëmijëria, dikur kërkesa ishte aq e madhe sa fshatarët prisnin me radhë për orë të tëra, madje shpesh mulliri punonte edhe gjatë natës për të përballuar fluksin. Në mënyrë domethënëse, shërbimi i bluarjes nuk është ofruar kurrë kundrejt pagesës në para; në vend të kësaj, familja merrte një përqindje të prodhimit të bluar, duke ruajtur kështu një traditë të vjetër të shkëmbimit dhe solidaritetit komunitar.

Përtej funksionit të tij praktik, Mulliri i Nazifit ka pasur një rol të rëndësishëm shoqëror, duke shërbyer si një pikë takimi dhe bashkëpunimi për banorët e Mirashit ndër breza.

Sot, funksionimi i mullirit varet nga rrjedha e përroit pranë tij. Megjithatë, për shkak të nivelit të ulët të ujit, ai është shpesh jashtë funksionit. Pavarësisht kësaj, mulliri mbetet një simbol i qëndrueshëm i traditës, punës dhe jetës komunitare në këtë zonë.